Οι Φεύγοντες στον Ανδοκίδη Ι, 80 και Ι, 107
Φόρτωση...
Ημερομηνία
Συγγραφείς
Ja-Young, Che
Τίτλος Εφημερίδας
Περιοδικό ISSN
Τίτλος τόμου
Εκδότης
Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Φιλοσοφική Σχολή. Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας
Περίληψη
Τύπος
Είδος δημοσίευσης σε συνέδριο
Είδος περιοδικού
peer-reviewed
Είδος εκπαιδευτικού υλικού
Όνομα συνεδρίου
Όνομα περιοδικού
Δωδώνη: Τεύχος Πρώτο: επιστημονική επετηρίδα του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων; Τόμ. 21 (1992)
Όνομα βιβλίου
Σειρά βιβλίου
Έκδοση βιβλίου
Συμπληρωματικός/δευτερεύων τίτλος
The Pheugontes in Andokides I, 80 and 170 (Τίτλος περίληψης)
Περιγραφή
The Greek verb pheugo and its participle pheugontes equal to a noun were used in the laws concerning homicide in ancient Athens. Most scholars usually translated these words respectively; «quit one’s own country as the exiled» (pheugo), «the exiled (pheugontes)». These words, however, have two other meanings: a. «become a defendant» and «the defendant, b. «to desert from one’s country in order to evade trial or execution of judgement» and «the deserter». In this respect, I would like to show that a lot of scholars made errors in translating these words, thus preventing an exact understanding of homicide laws.
As an example, recently Μ. H. Hansen, founded on Andokides I, 80 and 107, thought that, in classical Athens, the atimoi is concerned to the person deprived of their citizenship, but staying in their own country. Hansen came to this conclusion, since in Andokides the atimoi are referred in contrast to the pheugontes who, according to Hansen, had been exiled and were not discovered in their homeland. In my opinion, however, the pheugontes in Andokides I, 80 and 107 do not include all the exiled by any means of lawful process or not, but mainly the persons who desert voluntarily from their own country in order to evade trial or execution of judgement. In other words, the word pheugontes does not always mean all the exiled, but sometimes means only the defendant or the deserter. Thus, even if in Andokides the atimoi are referred in contrast to the pheugontes, the atimoi cannot be regarded as those who remained in their homeland in spite of the loss of civic rights, which is in contrast to all the exiled. Rather, we cannot exclude the possibility that the atimoi also include the person who left his own country and did not remain there any more. Thus Hansen’s clear division between the pheugontes and the atimoi cannot be justified absolutely. The texts in Andokides I, 80 and 107 do not seem to support his thesis.
Περιγραφή
Λέξεις-κλειδιά
Ανδοκίδης, Πατροκλείδης, Hansen, Mogens Herman, Άτιμοι, Αμνηστία
Θεματική κατηγορία
Ανδοκίδης, π.440-π.390 π.Χ.--Κριτική και ερμηνεία, Αθήνα, Αρχαία--Πολιτική και διακυβέρνηση, Δημοκρατία--Ελλάδα--Αθήνα--Ιστορία
Παραπομπή
Σύνδεσμος
Γλώσσα
el
Εκδίδον τμήμα/τομέας
Όνομα επιβλέποντος
Εξεταστική επιτροπή
Γενική Περιγραφή / Σχόλια
σ. [35]-[46]
Κείμενο στα ελληνικά με περίληψη στα αγγλικά με τον τίτλο: The Pheugontes in Andokides I, 80 and 170
Κείμενο στα ελληνικά με περίληψη στα αγγλικά με τον τίτλο: The Pheugontes in Andokides I, 80 and 170
Ίδρυμα και Σχολή/Τμήμα του υποβάλλοντος
Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Βιβλιοθήκη και Κέντρο Πληροφόρησης
Πίνακας περιεχομένων
ΙΙ. Η σημασία του 'φεύγω' ως "κατηγορούμαι"
ΙΙΙ. Ο 'φεύγων' ως δραπέτης που απέφυγε τη δίκη
IV. Οι 'φεύγοντες' στο νόμο αμνηστίας
V. Συμπεράσματα
ΙΙΙ. Ο 'φεύγων' ως δραπέτης που απέφυγε τη δίκη
IV. Οι 'φεύγοντες' στο νόμο αμνηστίας
V. Συμπεράσματα
Χορηγός
Βιβλιογραφική αναφορά
Περιλαμβάνει βιβλιογραφικές παραπομπές