Η κανονιστικότητα στη «φιλοσοφική κοινωνική θεωρία» του Karl Marx

Φόρτωση...
Μικρογραφία εικόνας

Ημερομηνία

Συγγραφείς

Ράντης, Κωνσταντίνος

Τίτλος Εφημερίδας

Περιοδικό ISSN

Τίτλος τόμου

Εκδότης

Ελληνική Επιθεώρηση Πολιτικής Επιστήμης

Περίληψη

Τύπος

Είδος δημοσίευσης σε συνέδριο

Είδος περιοδικού

peer-reviewed

Είδος εκπαιδευτικού υλικού

Όνομα συνεδρίου

Όνομα περιοδικού

Ελληνική Επιθεώρηση Πολιτικής Επιστήμης; Τομ.44 (2020)

Όνομα βιβλίου

Σειρά βιβλίου

Έκδοση βιβλίου

Συμπληρωματικός/δευτερεύων τίτλος

Περιγραφή

Στην παραδοσιακή θεωρία, που χωρίζει σαφώς φιλοσοφία και επιστήμη, ηθική και οικονομία, θεωρία και πράξη, κανονιστική και περιγραφική θεωρία, είναι διαδεδομένη η άποψη ότι η μαρξική θεωρία στερείται μιας κανονιστικής διάστασης. Ωστόσο, η «φιλοσοφική κοινωνική θεωρία» του Marx δεν είναι «ηθικολογούσα κριτική», αλλά ως εμμενής κριτική του καπιταλιστικού κοινωνικού σχηματισμού βρίσκει τα εμμενή κριτήριά της, το κανονιστικό της στοιχείο μέσα στην ίδια την κοινωνική πραγματικότητα. Ο Μαρξ καταφάσκει αρχικά στα αιτήματα του καντιανού πρακτικού Λόγου (ελευθερία, ισότητα), για να αποδείξει στη συνέχεια ότι στον καπιταλιστικό κοινωνικό σχηματισμό πραγματοποιούνται μόνο φαινομενικά. Μέσω της μεταμόρφωσης της αξίας ως αυτόματου υποκειμένου καταδεικνύεται στη μαρξική θεωρία ότι οι κυρίαρχες κανονιστικές ιδέες της σύγχρονης πολιτικής φιλοσοφίας (δικαιοσύνη, ελευθερία) μετατίθενται από τη σφαίρα του δικαίου στη σφαίρα της κριτικής της πολιτικής οικονομίας, από την περιοχή της κυκλοφορίας στην περιοχή της παραγωγής και ότι αυτές από τυπικές, φορμαλιστικές νόρμες της αστικής κοινωνίας μετασχηματίζονται σε υλικές (κοινωνική δικαιοσύνη, κοινωνική ελευθερία).
Based on traditional theory, which clearly distinguishes between philosophy and science, ethics and economics, theory and practice, prescriptive and descriptive theory, a widespread opinion claims that Marxian theory is lacking a normative dimension. But rather than being a “moralizing critique”, the “philosophical Social Theory” of Karl Marx is an immanent critique of the capitalist formation of society and finds its immanent criteria, its normative element, within social reality itself. Marx first affirms the postulates of Kantian practical reason (freedom, equality) in order to prove later that in capitalist society, they are only seemingly realized; he therefore immanently reverses them. Through the transformation of value into the automatic subject, Marxian theory demonstrates that the prevalent normative ideas of modern political philosophy (justice, freedom) are transferred from the area of law into that of critique of political economy, from the circulative field into the domain of production and that these formal, formalized norms are transformed into material ones (social justice, social freedom).

Περιγραφή

Λέξεις-κλειδιά

Marx, Karl, Φιλοσοφία, Κοινωνική θεωρία

Θεματική κατηγορία

Παραπομπή

Σύνδεσμος

Γλώσσα

el

Εκδίδον τμήμα/τομέας

Όνομα επιβλέποντος

Εξεταστική επιτροπή

Γενική Περιγραφή / Σχόλια

σσ. 124-147

Ίδρυμα και Σχολή/Τμήμα του υποβάλλοντος

Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Τμήμα Φιλοσοφίας

Πίνακας περιεχομένων

Χορηγός

Βιβλιογραφική αναφορά

Βιβλιογραφία: 144

Ονόματα συντελεστών

Αριθμός σελίδων

Λεπτομέρειες μαθήματος

item.page.endorsement

item.page.review

item.page.supplemented

item.page.referenced

Άδεια Creative Commons

Άδεια χρήσης της εγγραφής: Attribution-NonCommercial-NoDerivs 3.0 United States