Motor response to a dopamine D3 receptor preferring agonist compared to apomorphine in levodopa-primed 1-methyl-4-phenyl-1,2,3,6-tetrahydropyridine monkeys

Φόρτωση...
Μικρογραφία εικόνας

Ημερομηνία

Συγγραφείς

Blanchet, P. J.
Konitsiotis, S.
Chase, T. N.

Τίτλος Εφημερίδας

Περιοδικό ISSN

Τίτλος τόμου

Εκδότης

Περίληψη

Τύπος

Είδος δημοσίευσης σε συνέδριο

Είδος περιοδικού

peer-reviewed

Είδος εκπαιδευτικού υλικού

Όνομα συνεδρίου

Όνομα περιοδικού

J Pharmacol Exp Ther

Όνομα βιβλίου

Σειρά βιβλίου

Έκδοση βιβλίου

Συμπληρωματικός/δευτερεύων τίτλος

Περιγραφή

The profile of dopamine receptor subtype activation contributing to the therapeutic efficacy and motor response complications of levodopa (nonselective pro-agonist) in Parkinson's disease remains unclear. Potent, selective, short-acting dopamine D2 receptor subfamily agonists show good antiparkinsonian efficacy but produce dyskinesias comparable to levodopa. Nonetheless, agonists displaying higher affinity for dopamine receptors other than the D2 subtype may have a better therapeutic index. To clarify this issue, we compared the nonselective dopamine D1/D2 receptor subfamilies agonist apomorphine to the dopamine D3 receptor preferring agonist [R-(+)-trans-3,4,4a,10b-tetrahydro-4-propyl-2H,5H-[1]benzopyrano[4 , 3-b]-1,4-oxazin-9-ol] (PD 128,907) in 6 levodopa-primed , 1-methyl-4-phenyl-1,2,3,6-tetrahydropyridine-lesioned parkinsonian monkeys with reproducible dyskinesias. Single s.c. dosing with the lowest fully effective dose of apomorphine (averaging 27.9 +/- 4.5 microg/kg) and PD 128,907 (averaging 41.7 +/- 4.4 microg/kg) yielded equivalent antiparkinsonian efficacy on the behavioral scale and portable activity monitoring used. A comparable significant dose-dependent increase in the response magnitude and duration was seen with two higher doses. The severity of dyskinesia was also similar between the two drugs. When the lower dose for each drug was administered six times at a fixed 90-min interval, both drugs remained efficacious with no significant tolerance observed. The D3 receptor preferring antagonist U-99194A significantly reduced the motor effects of both apomorphine and PD 128,907. Thus, increased D3 receptor tone does not acutely ameliorate dyskinesias in levodopa-primed parkinsonian monkeys. Given the reported lack of affinity of PD 128,907 for central D1 receptors, our data support the concept that the pharmacological activation of D1 receptors is not mandatory for relief of parkinsonism and production of dyskinesia.

Περιγραφή

Λέξεις-κλειδιά

Animals, Antiparkinson Agents/pharmacology, Apomorphine/*pharmacology, Dopamine Agonists/*pharmacology/toxicity, Female, Levodopa/*pharmacology, *MPTP Poisoning, Macaca fascicularis, Male, Motor Activity/*drug effects, Receptors, Dopamine D1/drug effects, Receptors, Dopamine D2/*agonists/drug effects, Receptors, Dopamine D3

Θεματική κατηγορία

Παραπομπή

Σύνδεσμος

http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/9353400

Γλώσσα

en

Εκδίδον τμήμα/τομέας

Όνομα επιβλέποντος

Εξεταστική επιτροπή

Γενική Περιγραφή / Σχόλια

Ίδρυμα και Σχολή/Τμήμα του υποβάλλοντος

Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Σχολή Επιστημών Υγείας. Τμήμα Ιατρικής

Πίνακας περιεχομένων

Χορηγός

Βιβλιογραφική αναφορά

Ονόματα συντελεστών

Αριθμός σελίδων

Λεπτομέρειες μαθήματος

item.page.endorsement

item.page.review

item.page.supplemented

item.page.referenced