Macromolecular architecture for complex structures of elastomers
Φόρτωση...
Ημερομηνία
Συγγραφείς
Ντέτσικας, Κωνσταντίνος
Τίτλος Εφημερίδας
Περιοδικό ISSN
Τίτλος τόμου
Εκδότης
Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Σχολή Θετικών Επιστημών. Τμήμα Μηχανικών Επιστήμης Υλικών
Περίληψη
Τύπος
Είδος δημοσίευσης σε συνέδριο
Είδος περιοδικού
Είδος εκπαιδευτικού υλικού
Όνομα συνεδρίου
Όνομα περιοδικού
Όνομα βιβλίου
Σειρά βιβλίου
Έκδοση βιβλίου
Συμπληρωματικός/δευτερεύων τίτλος
synthesis – characterization – properties
σύνθεση – χαρακτηρισμός – ιδιότητες
σύνθεση – χαρακτηρισμός – ιδιότητες
Περιγραφή
In the present research thesis, the synthesis of nineteen (19) samples of linear and
non-linear homopolymers and copolymers containing PI3,4 [where PI3,4: poly(isoprene)
enriched in 3,4-microstructure (55-65%)] is reported. Specifically, four (4) linear
homopolymers of the PI3,4 type exhibiting low and high molecular weights, two (2) non-linear
homopolymers of the H-PI3,4 type, five (5) linear diblock copolymers of the PB-b-PI3,4 type
[where PB: poly(butadiene) with ~90-92% 1,4-content] exhibiting high (~100,000 g/mol) and
very high molecular weights (~1,000,000 g/mol) as well as eight (8) miktoarm star
copolymers of the PB(PI3,4)2 and PB(PI3,4)3 types [four (4) samples per architecture] with
approximately similar molecular characteristics with the linear diblock copolymers were
synthesized.
The synthesis of the PI3,4 linear homopolymers was accomplished by the use of
anionic polymerization through high vacuum techniques. For the successful polymerization of
isoprene, sec-BuLi was used as the initiator and benzene as the solvent, while a small amount
of THF (~1 mL) was added in order for the PI to obtain high 3,4-microstructure (55-65%).
The complete synthesis of the complex architecture of the H-PI3,4 type involved
initially the preparation of the difunctional reagent 4-(chlorodimethylsilyl)styrene (CDMSS)
in order to synthesize a macroinitiator in combination with living ends of PI3,4
(-)Li(+). Through
this macroinitiator a living 3-arm star of the (PI3,4)2PI3,4΄ type was prepared and by a linking
reaction with the appropriate chlorosilane [(CH3)2SiCl2], the desirable model H-type PI3,4
samples were synthesized.
The preparation of linear diblock copolymers were achieved utilizing anionic
polymerization via high vacuum techniques and sequential monomer addition. Again, sec-
BuLi was used as the initiator, benzene as the solvent, while a small amount of THF (~1 mL)
was added prior to the polymerization of isoprene, in order for the PI to obtain high 3,4-
microstructure. A variety of volume fractions was chosen and accomplished (0,30 < φPB <
0,70). For the synthesis of the star copolymers chlorosilane chemistry in combination with
anionic polymerization techniques were used. The linking reactions of the appropriate
chlorosilane (CH3SiCl3 or SiCl4) with living PB and PI blocks, led to the final miktoarm stars
under absolutely controlled conditions. The molecular weights (~100,000 g/mol) as well as
the volume fractions of PB and PI blocks were approximately equal with those for the linear
diblock copolymers.
The molecular characterization was performed via size exclusion chromatography
(SEC) and membrane osmometry (MO) or vapor pressure osmometry (VPO) in order to
confirm the molecular weight distributions and the number average molecular weight Mn of
the samples. Also, proton nuclear magnetic resonance (1H-NMR) spectroscopy was adopted to
calculate the characteristic ratios of stereochemical microstructures for both poly(dienes) as
well as to identify the composition of each segment in the copolymers and stars.
Thermal analysis via differential scanning calorimetry (DSC) was also performed in
order to examine the variation of glass transition temperature and its dependence from the
molecular weight and the weight fraction of each segment. The results indicated that all
samples exhibited low molecular weight distributions and molecular as well as compositional
homogeneity.
Morphological characterization was performed through bright field transmission
electron microscopy (TEM), in order to verify microphase separation and provide significant
information concerning the dependence of the architecture (linear or non-linear) on the
adopted morphology.
Furthermore, rheological studies were performed in linear and non-linear PI3,4
homopolymers, through the collaboration with Prof. S.-Q. Wang (Morton Institute of Polymer
Science and Engineering, The University of Akron, Ohio, USA), leading to new theoretical
considerations for the non-linear dynamic behavior of LCB polymers and their mixtures with
the corresponding linear chains in the presence of large external deformations in either simple
shear or uniaxial extension.
Στη συγκεκριμένη ερευνητική εργασία περιγράφεται η σύνθεση συνολικά δεκαεννέα (19) γραμμικών και πολύπλοκης αρχιτεκτονικής ομοπολυμερών και συμπολυμερών πολυ(ισοπρενίου) υψηλής περιεκτικότητας σε μικροδομή -3,4 (PI3,4). Συγκεκριμένα, συντέθηκαν τέσσερα (4) ομοπολυμερή PI3,4 χαμηλού και υψηλού μοριακού βάρους, δύο ομοπολυμερή πολύπλοκης αρχιτεκτονικής του τύπου H-PI3,4, πέντε (5) γραμμικά δισυσταδικά συμπολυμερή του τύπου PB-b-PI3,4 (όπου PB: πολυ(βουταδιένιο) μικροδομής -1,4) ενδιάμεσου (~100,000 g/mol) και υψηλού μοριακού βάρους (~1,000,000 g/mol) καθώς και μικτόκλωνων αστεροειδών συμπολυμερών των τύπων PB(PI3,4)2 και PB(PI3,4)3 με περίπου τα ίδια μοριακά χαρακτηριστικά με αυτά των γραμμικών δισυσταδικών συμπολυμερών αντίστοιχα. Η σύνθεση των γραμμικών ομοπολυμερών πολυ(ισοπρενίου) πραγματοποιήθηκε μέσω του ανιοντικού πολυμερισμού με χρήση τεχνικών υψηλού κενού. Ο πολυμερισμός του ισοπρενίου επιτεύχθηκε χρησιμοποιώντας τον απαρχητή sec-BuLi σε διαλύτη βενζόλιο και προσθέτοντας μία μικρή ποσότητα THF (~1 mL), ώστε να εμφανίζει το πολυ(ισοπρένιο) υψηλή περιεκτικότητα σε μικροδομή -3,4 (55-65%). Η σύνθεση των πολύπλοκης αρχιτεκτονικής ομοπολυμερών του τύπου H-PI3,4 αρχικά περιελάμβανε την παρασκευή του διδραστικού αντιδραστηρίου σύζευξης 4- (chlorodimethylsilyl)styrene (CDMSS), το οποίο χρησιμοποιήθηκε για την σύνθεση ενός μακροαπαρχητή από την σύζευξη του με ζωντανούς κλάδους PI3,4. Στη συνέχεια παρασκευάστηκε ένα αστεροειδές ομοπολυμερές τριών κλάδων του τύπου (PI3,4)2PI3,4΄ όπου μέσω αντιδράσεων σύζευξης με το κατάλληλο χλωροσιλάνιο [(CH3)2SiCl2], προέκυψαν τα επιθυμητά ομοπολυμερή πολύπλοκης αρχιτεκτονικής του τύπου H-PI3,4. Για την σύνθεση των γραμμικών δισυσταδικών συμπολυμερών χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος του ανιοντικού πολυμερισμού με τεχνικές υψηλού κενού μέσω διαδοχικής προσθήκης μονομερών. Ως απαρχητής του πολυμερισμού χρησιμοποιήθηκε το sec-BuLi σε διαλύτη βενζόλιο και προσθέτοντας μία μικρή ποσότητα THF (~1 mL) πριν τον πολυμερισμό του ισοπρενίου, για την επίτευξη της υψηλής σε περιεκτικότητα μικροδομής -3,4. Συντέθηκε ένα μεγάλο εύρος κλασμάτων όγκου για το PB κυμαινόμενο από 0,30 έως 0,70 (0,30 < φPΒ < 0,70). Για την παρασκευή των αστεροειδών συμπολυμερών χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος του ανιοντικού πολυμερισμού σε συνδυασμό με την χημεία χλωροσιλανίων. Οι αντιδράσεις σύζευξης του κατάλληλου χλωροσιλανίου (CH3SiCl3 ή SiCl4) με τους ενεργούς κλάδους του PB και του PI, οδήγησαν στην επιτυχή σύνθεση των μικτόκλωνων αστεροειδών υπό απόλυτα ελεγχόμενες συνθήκες. Τα μοριακά βάρη όπως και τα κλάσματα όγκου των συστάδων ήταν περίπου ίσα με αυτά των γραμμικών δισυσταδικών συμπολυμερών. Ο μοριακός χαρακτηρισμός των δειγμάτων πραγματοποιήθηκε με τις τεχνικές της χρωματογραφίας αποκλεισμού μεγεθών (size exclusion chromatography, SEC) και ωσμωμετρίας μεμβράνης (membrane osmometry, MO) για τον υπολογισμό των κατανομών μοριακών βαρών και των μέσων μοριακών βαρών κατ’αριθμό. Επιπλέον, χρησιμοποιήθηκε η φασματοσκοπία πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού πρωτονίου (1H-NMR) ώστε να επιβεβαιωθούν τα κλάσματα μάζας και η ομοιογένεια ως προς την σύσταση και το μοριακό βάρος, καθώς και τα ποσοστά των μικροδομών των πολυδιενίων. Επίσης έγινε χρήση της διαφορικής θερμιδομετρίας σάρωσης (differential scanning calorimetry, DSC) ώστε να προσδιοριστούν οι θερμοκρασίες υαλώδους μετάπτωσης (Tg) των τελικών δειγμάτων και να μελετηθεί η εξάρτηση της από το μοριακό βάρος. Ο μορφολογικός χαρακτηρισμός των γραμμικών δισυσταδικών συμπολυμερών καθώς και των αστεροειδών συμπολυμερών πραγματοποιήθηκε με την χρήση της ηλεκτρονικής μικροσκοπίας διέλευσης φωτεινού πεδίου (bright field transmission electron microscopy, TEM), όπου πιστοποιήθηκε ο μικροφασικός διαχωρισμός των συστάδων. Τέλος, μέσω της συνεργασίας με την ερευνητική ομάδα του Καθηγητή S.-Q. Wang (Morton Institute of Polymer Science and Engineering, The University of Akron, Ohio, USA), διεξήχθησαν μελέτες ως προς την ρεολογική συμπεριφορά των γραμμικών και πολύπλοκης αρχιτεκτονικής ομοπολυμερών πολυ(ισοπρενίου) υψηλής περιεκτικότητας σε μικροδομή -3,4 (PI3,4) με πολλά ενδιαφέροντα αποτελέσματα.
Στη συγκεκριμένη ερευνητική εργασία περιγράφεται η σύνθεση συνολικά δεκαεννέα (19) γραμμικών και πολύπλοκης αρχιτεκτονικής ομοπολυμερών και συμπολυμερών πολυ(ισοπρενίου) υψηλής περιεκτικότητας σε μικροδομή -3,4 (PI3,4). Συγκεκριμένα, συντέθηκαν τέσσερα (4) ομοπολυμερή PI3,4 χαμηλού και υψηλού μοριακού βάρους, δύο ομοπολυμερή πολύπλοκης αρχιτεκτονικής του τύπου H-PI3,4, πέντε (5) γραμμικά δισυσταδικά συμπολυμερή του τύπου PB-b-PI3,4 (όπου PB: πολυ(βουταδιένιο) μικροδομής -1,4) ενδιάμεσου (~100,000 g/mol) και υψηλού μοριακού βάρους (~1,000,000 g/mol) καθώς και μικτόκλωνων αστεροειδών συμπολυμερών των τύπων PB(PI3,4)2 και PB(PI3,4)3 με περίπου τα ίδια μοριακά χαρακτηριστικά με αυτά των γραμμικών δισυσταδικών συμπολυμερών αντίστοιχα. Η σύνθεση των γραμμικών ομοπολυμερών πολυ(ισοπρενίου) πραγματοποιήθηκε μέσω του ανιοντικού πολυμερισμού με χρήση τεχνικών υψηλού κενού. Ο πολυμερισμός του ισοπρενίου επιτεύχθηκε χρησιμοποιώντας τον απαρχητή sec-BuLi σε διαλύτη βενζόλιο και προσθέτοντας μία μικρή ποσότητα THF (~1 mL), ώστε να εμφανίζει το πολυ(ισοπρένιο) υψηλή περιεκτικότητα σε μικροδομή -3,4 (55-65%). Η σύνθεση των πολύπλοκης αρχιτεκτονικής ομοπολυμερών του τύπου H-PI3,4 αρχικά περιελάμβανε την παρασκευή του διδραστικού αντιδραστηρίου σύζευξης 4- (chlorodimethylsilyl)styrene (CDMSS), το οποίο χρησιμοποιήθηκε για την σύνθεση ενός μακροαπαρχητή από την σύζευξη του με ζωντανούς κλάδους PI3,4. Στη συνέχεια παρασκευάστηκε ένα αστεροειδές ομοπολυμερές τριών κλάδων του τύπου (PI3,4)2PI3,4΄ όπου μέσω αντιδράσεων σύζευξης με το κατάλληλο χλωροσιλάνιο [(CH3)2SiCl2], προέκυψαν τα επιθυμητά ομοπολυμερή πολύπλοκης αρχιτεκτονικής του τύπου H-PI3,4. Για την σύνθεση των γραμμικών δισυσταδικών συμπολυμερών χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος του ανιοντικού πολυμερισμού με τεχνικές υψηλού κενού μέσω διαδοχικής προσθήκης μονομερών. Ως απαρχητής του πολυμερισμού χρησιμοποιήθηκε το sec-BuLi σε διαλύτη βενζόλιο και προσθέτοντας μία μικρή ποσότητα THF (~1 mL) πριν τον πολυμερισμό του ισοπρενίου, για την επίτευξη της υψηλής σε περιεκτικότητα μικροδομής -3,4. Συντέθηκε ένα μεγάλο εύρος κλασμάτων όγκου για το PB κυμαινόμενο από 0,30 έως 0,70 (0,30 < φPΒ < 0,70). Για την παρασκευή των αστεροειδών συμπολυμερών χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος του ανιοντικού πολυμερισμού σε συνδυασμό με την χημεία χλωροσιλανίων. Οι αντιδράσεις σύζευξης του κατάλληλου χλωροσιλανίου (CH3SiCl3 ή SiCl4) με τους ενεργούς κλάδους του PB και του PI, οδήγησαν στην επιτυχή σύνθεση των μικτόκλωνων αστεροειδών υπό απόλυτα ελεγχόμενες συνθήκες. Τα μοριακά βάρη όπως και τα κλάσματα όγκου των συστάδων ήταν περίπου ίσα με αυτά των γραμμικών δισυσταδικών συμπολυμερών. Ο μοριακός χαρακτηρισμός των δειγμάτων πραγματοποιήθηκε με τις τεχνικές της χρωματογραφίας αποκλεισμού μεγεθών (size exclusion chromatography, SEC) και ωσμωμετρίας μεμβράνης (membrane osmometry, MO) για τον υπολογισμό των κατανομών μοριακών βαρών και των μέσων μοριακών βαρών κατ’αριθμό. Επιπλέον, χρησιμοποιήθηκε η φασματοσκοπία πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού πρωτονίου (1H-NMR) ώστε να επιβεβαιωθούν τα κλάσματα μάζας και η ομοιογένεια ως προς την σύσταση και το μοριακό βάρος, καθώς και τα ποσοστά των μικροδομών των πολυδιενίων. Επίσης έγινε χρήση της διαφορικής θερμιδομετρίας σάρωσης (differential scanning calorimetry, DSC) ώστε να προσδιοριστούν οι θερμοκρασίες υαλώδους μετάπτωσης (Tg) των τελικών δειγμάτων και να μελετηθεί η εξάρτηση της από το μοριακό βάρος. Ο μορφολογικός χαρακτηρισμός των γραμμικών δισυσταδικών συμπολυμερών καθώς και των αστεροειδών συμπολυμερών πραγματοποιήθηκε με την χρήση της ηλεκτρονικής μικροσκοπίας διέλευσης φωτεινού πεδίου (bright field transmission electron microscopy, TEM), όπου πιστοποιήθηκε ο μικροφασικός διαχωρισμός των συστάδων. Τέλος, μέσω της συνεργασίας με την ερευνητική ομάδα του Καθηγητή S.-Q. Wang (Morton Institute of Polymer Science and Engineering, The University of Akron, Ohio, USA), διεξήχθησαν μελέτες ως προς την ρεολογική συμπεριφορά των γραμμικών και πολύπλοκης αρχιτεκτονικής ομοπολυμερών πολυ(ισοπρενίου) υψηλής περιεκτικότητας σε μικροδομή -3,4 (PI3,4) με πολλά ενδιαφέροντα αποτελέσματα.
Περιγραφή
Λέξεις-κλειδιά
Macromolecular architecture, Complex structures
Θεματική κατηγορία
Elastomers
Παραπομπή
Σύνδεσμος
Γλώσσα
en
Εκδίδον τμήμα/τομέας
Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Σχολή Θετικών Επιστημών. Τμήμα Μηχανικών Επιστήμης Υλικών
Όνομα επιβλέποντος
Αυγερόπουλος, Απόστολος
Εξεταστική επιτροπή
Αυγερόπουλος, Απόστολος
Wang, Shi-Qing
Κοσμάς, Μάριος
Γουρνής, Δημήτριος
Μπέλτσιος, Κωνσταντίνος
Ζαφειρόπουλος, Νικόλαος
Σακελλαρίου, Γεώργιος
Wang, Shi-Qing
Κοσμάς, Μάριος
Γουρνής, Δημήτριος
Μπέλτσιος, Κωνσταντίνος
Ζαφειρόπουλος, Νικόλαος
Σακελλαρίου, Γεώργιος
Γενική Περιγραφή / Σχόλια
Ίδρυμα και Σχολή/Τμήμα του υποβάλλοντος
Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Σχολή Θετικών Επιστημών. Τμήμα Μηχανικών Επιστήμης Υλικών
Πίνακας περιεχομένων
Χορηγός
Βιβλιογραφική αναφορά
Βιβλιογράφία : σ. 180-185
Ονόματα συντελεστών
Αριθμός σελίδων
185 σ.