Αντίσταση στην ινσουλίνη και καρδιακή ανεπάρκεια

Loading...
Thumbnail Image

Date

Authors

Τουρνής, Συμεών

Journal Title

Journal ISSN

Volume Title

Publisher

Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Σχολή Επιστημών Υγείας. Τμήμα Ιατρικής

Abstract

Type of the conference item

Journal type

Educational material type

Conference Name

Journal name

Book name

Book series

Book edition

Alternative title / Subtitle

Description

Σκοπός: Πρόσφατες μελέτες υποδηλώνουν οτι στα πλαίσια της καρδιακής ανεπάρκειας αναπτύσσεται αντίσταση στην ινσουλίνη. Στην παρούσα μελέτη εκτιμήθηκε η ευαισθησία των ιστών στη δράση της ινσουλίνης με ευγλυκαιμικό υπερινσουλιναιμικό clam p (EHC) σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια (ΚΑ), καθώς και οι διαφορές ανάλογα με την υποκείμενη αιτιολογία. Υλικό-Μ έθοδος : Μ ελετήθηκαν 20 άνδρες ασθενείς με σταθεροποιημένη καρδιακή ανεπάρκεια διάρκειας τουλάχιστον 6 μηνών (Ομάδα Α) και 11 υγιείς μάρτυρες (Ομάδα Β). Ως πάσχοντες από καρδιακή ανεπάρκεια θεωρήθηκαν ασθενείς με χαρακτηριστικά συμπτώματα ΚΑ και κλάσμα εξωθήσεως (ΚΕ) < 40%. Ανάλογα με την αιτιολογία διακρίθηκαν σε ομάδα Α Ι: 10 ασθενείς με ισχαιμικής αιτιολογίας και Ομάδα Α2: 10 ασθενείς με ιδιοπαθή διατατική μυοκαρδιοπάθεια, οι οποίοι ήταν συγκρίσιμοι ως προς το ΚΕ και την κατηγορία ΝΥΗΑ. Η εκτίμηση της ευαισθησίας των ιστών στη δράση της ινσουλίνης πραγματοποιήθηκε με EHC (1 m U /m 2/min). Από τη μελέτη αποκλείστηκαν ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη, διαταραχή ανοχής γλυκόζης, διαταραχή γλυκόζης νηστείας, ηπατική, νεφρική, θυρεοειδική δυσλειτουργία, υπερτροφία αριστεράς κοιλίας, αρτηριακή υπέρταση και σταδίου FV κατά ΝΥΗΑ. Α ποτελέσματα: Οι ασθενείς με ΚΑ είχαν υψηλότερα επίπεδα ινσουλίνης συγκριτικά με τους υγιείς (137.7 ± 1 3 .6 pm ol*L'' vs. 79.6 ± 7.8 pm ol*L‘', ρ = 0.005). Η ιστική ινσουλινοευαισθησία παρουσίαζε σημαντική έκπτωση σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια έναντι των υγιών [Μ value: 23.01 ± 1.2 μ η ιο ί* ^ " 1*!™!!’1 vs. 34.45 ± 1.6 pmol*Kg"l*m in'1, ρ < 0.001], Αναφορικά με την υποκείμενη αιτιολογία τόσο οι ασθενείς με ισχαιμική όσο και οι ασθενείς με ιδιοπαθή διατατική μυοκαρδιοπάθεια παρουσίαζαν σημαντική έκπτωση της ευαισθησίας των ιστών στη δράση της ινσουλίνης (M -value: Kruskal-W allis: ρ < 0.001; Α Ι vs. Β: ρ <0.001; Α2 vs. Β: ρ = 0.001), με προοδευτική έκπτωση από τη μη-ισχαιμική στην ισχαιμική αιτιολογία ΚΑ (ΑΙ vs. Α2: ρ = 0.029). Κατά την πολλαπλή παλινδρόμηση διαπιστώθηκε οτι κατηγορία κατά ΝΥΗΑ παρουσίαζε ανεξάρτητη αρνητική συσχέτιση με την ευαισθησία των ιστών στη δράση της ινσουλίνης (adjusted R2: 0.592, SC: -0.778, pO.OOl). Συμπεράσματα : Οι ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια παρουσιάζουν σημαντική έκπτωση της ευαισθησίας των ιστών στη δράση της ινσουλίνης. Π αρότι οι ασθενείς με ισχαιμική καρδιοπάθεια παρουσιάζουν σοβαρότερη ινσουλινοαντίσταση, η έκπτωση της ευαισθησίας των ιστών στη δράση της ινσουλίνης παρατηρείται και σε ασθενείς με ιδιοπαθή διατατική μυοκαρδιοπάθεια. Η βαρύτητα της καρδιακής ανεπάρκειας αποτελεί τον κυριότερο παράγοντα έκπτωσης της ευαισθησίας των ιστών στη δράση της ινσουλίνης, ανεξάρτητα από την υποκείμενη αιτιολογία.
Background-Aims: Recent studies indicate that chronic heart failure (CHF) is associated with insulin resistance. We exam ined insulin sensitivity, estimated by euglycemic hyperinsulinem ic clamp (EHC) in patients with CHF and the impact o f the underlying etiology. Methods: Twenty male patients with stable CHF (A l: 10 due to coronary heart disease, A2: 10 due to idiopathic dilated cardiomyopathy, com parable according to EF and NYHA functional class) and eleven male control individuals were recruited. Insulin sensitivity was assessed by EHC (1 m U *K g'1* m in ’). Patients w ith diabetes mellitus, impaired glucose tolerance, family history o f type 2 diabetes, arterial hypertension, thyroid, renal, liver dysfunction were excluded from the study. Results Patients w ith CHF had higher insulin levels (137.7 ± 13.6 pm ol*L '' vs. 79.6 ± 7.8 pm ol*L '', p = 0.005). Insulin sensitivity was significantly im paired in patients with CHF com pared to controls [M value: 23.01 ± 1.2 μηιο1*Κ£'1*ιηϊη'1 vs. 34.45 ± 1.6 μ π ιο Ρ Κ ^ ^ π π η '1, p < 0.001]. Regarding the underlying etiology, patients with ischemic and dilated CHF exhibited impaired insulin sensitivity com pared to controls (M-value: Kruskal-W allis: p < 0.001; A l vs. B: p <0.001; A2 vs. B: p = 0.001), with ischemic CHF patients significantly more insulin resistant com pared to non-ischemic (A l vs. A2: p = 0.029). Regression analysis w ith M -value as dependent variable revealed that only N YH A class was independently associated w ith insulin sensitivity (adjusted R 2: 0.592, SC: -0.778, pO .OOl). Conclusions: Insulin resistance is a prom inent feature in patients with CHF. Although coronary heart disease is associated with more m arked insulin resistance, increasing severity o f chronic heart failure, independent o f the underlying etiology, is associated with im pairm ent o f insulin-mediated glucose disposal.

Description

Keywords

Ινσουλίνη, Αντίσταση στην, Καρδιακή ανεπάρκεια, Γλυκόζη, Δοκιμασία ευγλυκαιμικής υπερινσουλιναιμικής καθήλωσης

Subject classification

Ινσουλίνη, Αντίσταση στην, Καρδιαγγειακό σύστημα

Citation

Link

Language

el

Publishing department/division

Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Σχολή Επιστημών Υγείας. Τμήμα Ιατρικής

Advisor name

Σιδέρης, Δημήτριος

Examining committee

Σιδέρης, Δημήτριος
Τσατσούλης, Αγαθοκλής
Γουδέβενος, Ιωάννης
Ελισάφ, Μωυσής
Σιαμόπουλος, Κωνσταντίνος
Μιχάλης, Λάμπρος
Κωλέττης, Θεόφιλος

General Description / Additional Comments

Institution and School/Department of submitter

Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Σχολή Επιστημών Υγείας

Table of contents

Sponsor

Bibliographic citation

Name(s) of contributor(s)

Number of Pages

109

Course details

Endorsement

Review

Supplemented By

Referenced By

Creative Commons license

Except where otherwised noted, this item's license is described as Attribution-NonCommercial-NoDerivs 3.0 United States