Οι ουτοπικές πανεπιστημιουπόλεις του ‘60 ως πεδίο κοινωνικοποίησης και σύγκρουσης
Φόρτωση...
Ημερομηνία
Συγγραφείς
Σπυρίδου, Αθηνά
Spiridou, Athina
Τίτλος Εφημερίδας
Περιοδικό ISSN
Τίτλος τόμου
Εκδότης
Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Πολυτεχνική Σχολή. Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών
Περίληψη
Τύπος
Είδος δημοσίευσης σε συνέδριο
Είδος περιοδικού
Είδος εκπαιδευτικού υλικού
Όνομα συνεδρίου
Όνομα περιοδικού
Όνομα βιβλίου
Σειρά βιβλίου
Έκδοση βιβλίου
Συμπληρωματικός/δευτερεύων τίτλος
το παράδειγμα του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων
the case of the University of Ioannina
the case of the University of Ioannina
Περιγραφή
Γιατί oι χώρoι πoυ πρooρίζovται για vα τoυς χρησιμoπoιoύμε
καθημεριvά μoιάζoυv συχvά τόσo αφιλόξεvoι;
Av μία λέξη χαρακτηρίζει τo παvεπιστήμιo Ιωαvvίvωv σε πρώ-
τη όψη αυτή είvαι «απoξεvωμέvo». Aπoξεvωμέvo από τηv
πόλη, απoξεvωμέvες oι διάφoρες σχoλές μεταξύ τoυς και απo-
ξεvωμέvoι o έvας απ’ τηv άλλη όσo περιπλαvιoύvται στo κάμπoυς. Eλάχιστoι χώρoι επιτρέπoυv τηv oπoιαδήπoτε κoιvωvική συvαvαστρoφή.
Mε σημείo αvαφoράς τηv παvεπιστημιoύπoλη ιωαvvίvωv,
κάvoυμε μία αvαδρoμή στηv παράλληλη εξέλιξη τoυ θεσμoύ και της μoρφής τωv δυτικώv παvεπιστημίωv, μέχρι τις oυτoπικές
παvεπιστημιoυπόλεις της δεκαετίας τoυ '60. Tα επαvαστατικά
αυτά παvεπιστήμια έρχovται vα αvατρέψoυv τα δεδoμέvα της
παvεπιστημιακής εκπαίδευσης, δημιoυργώvτας ένα οικονομικό μοντέλο παραγωγής γνώσης που θα τα παρείχε όλα: νέα γνώση και εργατικό δυναμικό για την αγορά, πρόσβαση στην εκπαίδευση σε όλη την κοινωνική βάση, μικρές ακαδημαϊκές κοινότητες που ευδοκιμούν.
Σχεδιάζοντας τις πανεπιστημιουπόλεις τους από το μηδέν, οι αρχιτέκτονες της εποχής επιδιώκουν να συνδυάσουν την μεγάλη κλίμακα της παγκόσμιας καπιταλιστικής αγοράς, με αυτή της μικρής κολλεγιακής κοινότητας των παραδοσιακών πανεπιστημίων. Οι πολιτικές εντάσεις τις εποχής και το κλίμα αμφισβήτησης που κυριαρχεί δεν αργούν να εκτονωθούν στις καλοσχεδιασμένες πανεπιστημιουπόλεις και πυροδοτούν μία αλυσιδωτή αντίδραση από τα πάνω, βάζοντας φρένο στο προοδευτικό όραμα των μεταμοντέρνων πανεπιστημίων. Όταν οι χώροι πoυ πρooρίζovται για vα τoυς χρησιμoπoιoύμε καθημεριvά γίνονται ξαφνικά αφιλόξενοι, εμείς πού χωράμε σε αυτούς;
Why do spaces intended for our everyday use often seem so unwelcoming? If there is one word that characterizes the University of Ioannina at first glance, it is "alienated." Alienated from the city, alienated are the various faculties from one another, and alienated are the individuals as they wander around the campus. Very few spaces allow for any form of social interaction. Using the University of Ioannina campus as a reference point, we trace the parallel evolution of the institution and the design of Western universities, up to the utopian university campuses of the 1960s. These revolutionary universities sought to overturn the established norms of academic education by creating an economic model of knowledge production that would provide everything: new knowledge and labor for the market, access to education for the entire social spectrum and small academic communities that thrive.Designing their campuses from scratch, the architects of that era aimed to combine the large scale of the global capitalist market with the small, college community scale of traditional universities. The political tensions of the time and the prevailing climate of dissent soon found their way into these well-designed campuses, triggering a top-down chain reaction that put a brake on the progressive vision of postmodern universities. When the spaces intended for our everyday use suddenly become unwelcoming, where do we, who are meant to fit in them, belong?
Why do spaces intended for our everyday use often seem so unwelcoming? If there is one word that characterizes the University of Ioannina at first glance, it is "alienated." Alienated from the city, alienated are the various faculties from one another, and alienated are the individuals as they wander around the campus. Very few spaces allow for any form of social interaction. Using the University of Ioannina campus as a reference point, we trace the parallel evolution of the institution and the design of Western universities, up to the utopian university campuses of the 1960s. These revolutionary universities sought to overturn the established norms of academic education by creating an economic model of knowledge production that would provide everything: new knowledge and labor for the market, access to education for the entire social spectrum and small academic communities that thrive.Designing their campuses from scratch, the architects of that era aimed to combine the large scale of the global capitalist market with the small, college community scale of traditional universities. The political tensions of the time and the prevailing climate of dissent soon found their way into these well-designed campuses, triggering a top-down chain reaction that put a brake on the progressive vision of postmodern universities. When the spaces intended for our everyday use suddenly become unwelcoming, where do we, who are meant to fit in them, belong?
Περιγραφή
Λέξεις-κλειδιά
Πανεπιστήμιο, Πανεπιστημιακός χώρος, Χωρική μορφή, Κοινωνικοποίηση, Σύγκρουση, Μεταμοντέρνο, Πανεπιστήμιο ιωαννίνων, University, University space, Spatial form, Socialization, Conflict, Postmodern, University of ioannina
Θεματική κατηγορία
Παραπομπή
Σύνδεσμος
Γλώσσα
el
Εκδίδον τμήμα/τομέας
Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Πολυτεχνική Σχολή. Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών
Όνομα επιβλέποντος
Πατσαβός, Νικόλαος
Εξεταστική επιτροπή
Ρυμενίδης, Γιώργος
Γαλανός, Κάρολος
Πατσαβός, Νικόλαος
Γαλανός, Κάρολος
Πατσαβός, Νικόλαος
Γενική Περιγραφή / Σχόλια
Ίδρυμα και Σχολή/Τμήμα του υποβάλλοντος
Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Πολυτεχνική Σχολή
Πίνακας περιεχομένων
Χορηγός
Βιβλιογραφική αναφορά
Ονόματα συντελεστών
Αριθμός σελίδων
99 σ.
Λεπτομέρειες μαθήματος
item.page.endorsement
item.page.review
item.page.supplemented
item.page.referenced
Άδεια Creative Commons
Άδεια χρήσης της εγγραφής: Attribution-NonCommercial-NoDerivs 3.0 United States