Η ευθανασία κατά τον Ευγένιο Βούλγαρι
Φόρτωση...
Ημερομηνία
Συγγραφείς
Παναγιωτόπουλος, Πέτρος
Panagiotopoulos, Petros
Καλλιακμάνης, Βασίλειος Ι., Πρωτ.
Kalliakmanis, Vassilios I., Prot.
Τίτλος Εφημερίδας
Περιοδικό ISSN
Τίτλος τόμου
Εκδότης
Περίληψη
Τύπος
Είδος δημοσίευσης σε συνέδριο
full paper
Είδος περιοδικού
Είδος εκπαιδευτικού υλικού
Όνομα συνεδρίου
1o Διεπιστημονικό Συμπόσιο "Πότε Πρέπει να Πεθαίνομε;"
Όνομα περιοδικού
Όνομα βιβλίου
Σειρά βιβλίου
Έκδοση βιβλίου
Συμπληρωματικός/δευτερεύων τίτλος
Περιγραφή
Ο Ευγένιος Βούλγαρις (18ος αιώνας) στη μελέτη του Περί ευθανασίας ή περί της περί τον θάνατον καρτερίας (1804), διασώζει την ανατολική χριστιανική παράδοση, παίρνοντας αποστάσεις από πολλούς αρχαίους φιλοσόφους, όπως οι Επικούρειοι, ο Ηγησίας ο Πεισιθάνατος κ.ά. Ορμώμενος από την αριστοτελική μεσότητα, αναφέρεται στην κοινωνικότητα του ανθρώπου και διαστέλλει τη στωική απάθεια από τη χριστιανική. Αφενός αναπτύσσει τη σκέψη του ως συνετός φιλόσοφος, αποκρούοντας τις παραδοξολογίες και τον ανέξοδο κομπασμό διαφόρων φιλοσόφων, αφετέρου ομιλεί ως θεολόγος. Γράφει ως δάσκαλος του γένους, χωρίς να είναι δέσμιος του στατικού παλαιού κόσμου της μεσαιωνικής αντίληψης των πραγμάτων, αλλά ως ακόλουθος της ελεύθερης έρευνας και των επιστημονικών ανακαλύψεων. Έχει υπόψη του όλα τα νεωτερικά ρεύματα και τις εφευρέσεις της εποχής του.
Πρώτος ο Ευγένιος εισήγαγε τις νεότερες φυσικές επιστήμες και μεθόδους έρευνας στο νεοελληνικό χώρο, και αποδέχθηκε τα θετικά στοιχεία του Διαφωτισμού, μένοντας όμως πιστός στην πατρώα ευσέβεια. Αναφέρεται στα ηρωικά παραδείγματα αυτοθυσίας που απαντούν και στον αρχαίο κόσμο, αλλά σε αυτά διαβλέπει κάποιο υποσυνείδητο πειθαναγκασμό από τους χρησμούς τού μαντείου των Δελφών, τάση υστεροφημίας, πεποίθηση αναπόφευκτου πεπρωμένου, φιλοδοξία και φιλαυτία. Παραπέμπει στην «ευθανασία» των μαρτύρων της Εκκλησίας, που δεν αποτελεί ανθρώπινο κατόρθωμα αλλά στηρίζεται στη χάρη του Θεού.
Ο Ευγένιος Βούλγαρις μιλά για την αγάπη στη ζωή, και περιμένει να ευθανατήσει «πράως τε και αταράχως». Απορρίπτει την «παντελή αφοβίαν» και την «μικροψυχίαν» και δέχεται «την μετριοφοβίαν» ενώπιον του θανάτου. Απορρίπτει το «αστενακτί» και αποδέχεται «το μετριοστενακτί». Δεν θέλει τον άνθρωπο να «προθανατά» ούτε να «δυσθανατά», αλλά να «ευθανατά». Οπότε, ο Βούλγαρις με τον όρο ευθανασία, εννοεί το γαλήνιο θάνατο και την ψύχραιμη αναμονή του κι όχι την επίσπευσή του ή την επιβράδυνσή του. Η πραγμάτευση έχει φιλοσοφικό, κοινωνικό και θεολογικό χαρακτήρα και δεν αναφέρεται καθόλου στην ιατρικοποίηση του θανάτου και στην παράταση της διαδικασίας θανάτου που κυριαρχεί στις μέρες μας.
Evgenios Voulgaris (18th century) in his study On Euthanasia or On the Death with endurance (1804), rescues the Eastern Christian tradition, distancing himself from many ancient philosophers, such as the Epicureans, Hegesias the Death-persuader, etc. Driven by Aristotelian mean, he refers to human sociability and distinguishes Stoic from Christian apathy. On the one hand, he develops his thinking as a prudent philosopher, rejecting the paradoxes and cheap flamboyance of various philosophers, and on the other hand, he speaks as a theologian. He writes as a teacher of Greek genus, without being a captive of the static old world of the medieval conception of things, but as a follower of free inquiry and scientific discovery. He has in mind all the modern trends and inventions of his time. Evgenios was the first to introduce the latest natural sciences and research methods to the modern Greek area, and he accepted the positive elements of the Enlightenment, while remaining faithful to the original Christian Orthodox piety. He refers to the heroic examples of self-sacrifice that also occur in the ancient world, but in them he sees some subconscious coercion from the Delphic oracles, a tendency of posthumous fame, a belief in an inevitable destiny, ambition and self-love. It refers to the "euthanasia" of the martyrs of the Church, which is not a human achievement but is based on the grace of God. Evgenios Voulgaris talks about the love in life, and expects to die well, "in a meek and unruffled manner". He rejects "complete fearlessness" and "small-mindedness" and accepts "moderate-phobia" in the face of death. He rejects "sighless" and accepts "medium sigh." He does not want man to "premortalize" nor to "dysmortalize", but to "well-mortalize". So, by the term euthanasia, Voulgaris means the peaceful death and its patient waiting and not its hastening or its slowing down. The discussion has a philosophical, social and theological character and does not refer at all to the medicalization of death and the prolongation of the dying process that dominate today.
Evgenios Voulgaris (18th century) in his study On Euthanasia or On the Death with endurance (1804), rescues the Eastern Christian tradition, distancing himself from many ancient philosophers, such as the Epicureans, Hegesias the Death-persuader, etc. Driven by Aristotelian mean, he refers to human sociability and distinguishes Stoic from Christian apathy. On the one hand, he develops his thinking as a prudent philosopher, rejecting the paradoxes and cheap flamboyance of various philosophers, and on the other hand, he speaks as a theologian. He writes as a teacher of Greek genus, without being a captive of the static old world of the medieval conception of things, but as a follower of free inquiry and scientific discovery. He has in mind all the modern trends and inventions of his time. Evgenios was the first to introduce the latest natural sciences and research methods to the modern Greek area, and he accepted the positive elements of the Enlightenment, while remaining faithful to the original Christian Orthodox piety. He refers to the heroic examples of self-sacrifice that also occur in the ancient world, but in them he sees some subconscious coercion from the Delphic oracles, a tendency of posthumous fame, a belief in an inevitable destiny, ambition and self-love. It refers to the "euthanasia" of the martyrs of the Church, which is not a human achievement but is based on the grace of God. Evgenios Voulgaris talks about the love in life, and expects to die well, "in a meek and unruffled manner". He rejects "complete fearlessness" and "small-mindedness" and accepts "moderate-phobia" in the face of death. He rejects "sighless" and accepts "medium sigh." He does not want man to "premortalize" nor to "dysmortalize", but to "well-mortalize". So, by the term euthanasia, Voulgaris means the peaceful death and its patient waiting and not its hastening or its slowing down. The discussion has a philosophical, social and theological character and does not refer at all to the medicalization of death and the prolongation of the dying process that dominate today.
Περιγραφή
Λέξεις-κλειδιά
ευθανασία, δυσθανασία, προθανασία, απάθεια, Ευγένιος Βούλγαρης
Θεματική κατηγορία
Ευγένιος Βούλγαρης, ευθανασία
Παραπομπή
Σύνδεσμος
Γλώσσα
el
Εκδίδον τμήμα/τομέας
Όνομα επιβλέποντος
Εξεταστική επιτροπή
Γενική Περιγραφή / Σχόλια
Ίδρυμα και Σχολή/Τμήμα του υποβάλλοντος
Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων
Πίνακας περιεχομένων
Χορηγός
Βιβλιογραφική αναφορά
(2017). In 1o Διεπιστημονικό Συμπόσιο "Πότε Πρέπει να Πεθαίνομε;"
Ονόματα συντελεστών
Αριθμός σελίδων
Λεπτομέρειες μαθήματος
Συλλογές
item.page.endorsement
item.page.review
item.page.supplemented
item.page.referenced
Άδεια Creative Commons
Άδεια χρήσης της εγγραφής: Attribution-NonCommercial-NoDerivs 3.0 United States