Εντολή και πληρεξουσιότητα πρόληψης για την περίπτωση δικαιοπρακτικής ανικανότητας
Φόρτωση...
Ημερομηνία
Συγγραφείς
Γεωργιάδης, Γεώργιος-Αλέξανδρος Αθ.
Georgiadis, Georgios-Alexandros Ath.
Τίτλος Εφημερίδας
Περιοδικό ISSN
Τίτλος τόμου
Εκδότης
Περίληψη
Τύπος
Είδος δημοσίευσης σε συνέδριο
full paper
Είδος περιοδικού
Είδος εκπαιδευτικού υλικού
Όνομα συνεδρίου
1o Διεπιστημονικό Συμπόσιο "Πότε Πρέπει να Πεθαίνομε;"
Όνομα περιοδικού
Όνομα βιβλίου
Σειρά βιβλίου
Έκδοση βιβλίου
Συμπληρωματικός/δευτερεύων τίτλος
Περιγραφή
Η μείωση ή εξαφάνιση των διανοητικών λειτουργιών του εγκεφάλου συνεπεία εκφυλιστικών νόσων ή ατυχήματος και η εξαιτίας τους αδυναμία μέριμνας των υποθέσεων του προσώπου δικαιολογεί τον περιορισμό ή, αντίστοιχα, την άρση της δικαιοπρακτικής ικανότητας του προσώπου. Στις περιπτώσεις αυτές προβλέπεται στο νόμο ο διορισμός από το δικαστήριο δικαστικού συμπαραστάτη για τον πάσχοντα, ο οποίος αναλαμβάνει τη διοίκηση της περιουσίας του και την εκπροσώπησή του και, υπό προϋποθέσεις, την επιμέλεια του προσώπου του. Ανάλογα με το είδος της δικαστικής συμπαράστασης ποικίλει το εύρος εξουσιών του δικαστικού συμπαραστάτη. Στην ακραία της μορφή, δηλαδή στην πλήρη στερητική δικαστική συμπαράσταση, ο πάσχων κηρύσσεται απολύτως ανίκανος για την επιχείρηση δικαιοπραξιών, στην έγκυρη κατάρτιση των οποίων προβαίνει ο συμπαραστάτης.
Λαμβάνοντας υπόψη ότι ο διορισμός δικαστικού συμπαραστάτη, ιδίως με την τελευταία μορφή, αποτελεί έντονο, αλλά πάντως δικαιολογημένο, περιορισμό της αυτονομίας τού πάσχοντος, ανακύπτει το ερώτημα αν ο τελευταίος μπορεί σε χρόνο προγενέστερο της εμφάνισης της διανοητικής διαταραχής να υποδείξει το πρόσωπο του πρώτου ή, προς αποφυγήν διορισμού του, να χορηγήσει σε πρόσωπο της εμπιστοσύνης του δεσμευτικές οδηγίες σχετικά με την εκπροσώπησή του και ιδίως σχετικά με την παροχή ή την άρνηση παροχής της συναίνεσής του σε περίπτωση διενέργειας ιατρικής πράξης. Η θεωρία, παρότι απαντά στο πρώτο ερώτημα θετικά, δεν ομονοεί ως προς την απάντηση του δεύτερου, δεδομένου ότι το ελληνικό δίκαιο δεν ρυθμίζει ρητά το ζήτημα αυτό.
Ορθή, πάντως, εμφανίζεται η θέση ότι οι θεσμοί της εντολής και πληρεξουσιότητας υπό την αναβλητική αίρεση της ανικανότητας αποτελούν πρόσφορη και οπωσδήποτε ηπιότερη λύση σε σχέση με τη δικαστική συμπαράσταση. Έτσι, με σύμβαση μεταξύ του μέλλοντος πάσχοντος και των οικείων του, ο πρώτος μπορεί να δεσμεύσει τους τελευταίους για το χρόνο αδυναμίας λήψης αποφάσεων ως προς την διαχείριση της περιουσίας του και την παροχή ή άρνηση συναίνεσης για την επιχείρηση ιατρικών πράξεων, απαλλάσσοντας παράλληλα τον ιατρό από την ευθύνη του.
The reduction or disappearance of the intellectual functions of the brain because of degenerative diseases or an accident and the resulting inability to take care of the person’s affairs justifies the limitation or, respectively, the removal of the person’s legal capacity. In these cases, the law provides for the appointment by the court of a judicial supporter for the sufferer, who undertakes the management of his property and his representation and, subject to conditions, custody of his person. Depending on the type of judicial support, the range of powers of the judicial supporter varies. In its extreme form, i.e., in complete deprivative judicial support, the sufferer is declared absolutely incapable of legal transaction, the valid preparation of which is carried out by the judicial supporter. Taking into account that the appointment of a judicial assistant, especially in the latter form, constitutes a severe, but nevertheless justified, limitation of the sufferer's autonomy, the question arises whether the latter can, in a time prior to the appearance of the mental disorder, indicate the person of the former or, in order to avoid his appointment, to grant a person of his trust binding instructions regarding his representation and in particular regarding the provision or refusal to provide his consent in case of a medical procedure. The theory, although it answers the first question positively, not everyone agrees on the answer to the second, given that Greek law does not explicitly regulate this issue. At any rate, the position appears to be correct that the institutions of mandate and power of attorney under the condition of incapacity are an appropriate and certainly milder solution in relation to judicial support. Thus, with a contract between the future patient and his relatives, the former can bind the latter for the time of inability to make decisions regarding the management of his property and the provision or refusal of consent for the operation of medical procedures, at the same time exempting the doctor from his responsibility.
The reduction or disappearance of the intellectual functions of the brain because of degenerative diseases or an accident and the resulting inability to take care of the person’s affairs justifies the limitation or, respectively, the removal of the person’s legal capacity. In these cases, the law provides for the appointment by the court of a judicial supporter for the sufferer, who undertakes the management of his property and his representation and, subject to conditions, custody of his person. Depending on the type of judicial support, the range of powers of the judicial supporter varies. In its extreme form, i.e., in complete deprivative judicial support, the sufferer is declared absolutely incapable of legal transaction, the valid preparation of which is carried out by the judicial supporter. Taking into account that the appointment of a judicial assistant, especially in the latter form, constitutes a severe, but nevertheless justified, limitation of the sufferer's autonomy, the question arises whether the latter can, in a time prior to the appearance of the mental disorder, indicate the person of the former or, in order to avoid his appointment, to grant a person of his trust binding instructions regarding his representation and in particular regarding the provision or refusal to provide his consent in case of a medical procedure. The theory, although it answers the first question positively, not everyone agrees on the answer to the second, given that Greek law does not explicitly regulate this issue. At any rate, the position appears to be correct that the institutions of mandate and power of attorney under the condition of incapacity are an appropriate and certainly milder solution in relation to judicial support. Thus, with a contract between the future patient and his relatives, the former can bind the latter for the time of inability to make decisions regarding the management of his property and the provision or refusal of consent for the operation of medical procedures, at the same time exempting the doctor from his responsibility.
Περιγραφή
Λέξεις-κλειδιά
δικαιοπρακτική ικανότητα, δικαιοπρακτική ανικανότητα, αυτονομία πάσχοντος, συναίνεση διενέργειας ιατρικής πράξης, ευθύνη γιατρού
Θεματική κατηγορία
Παραπομπή
Σύνδεσμος
Γλώσσα
el
Εκδίδον τμήμα/τομέας
Όνομα επιβλέποντος
Εξεταστική επιτροπή
Γενική Περιγραφή / Σχόλια
Ίδρυμα και Σχολή/Τμήμα του υποβάλλοντος
Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων
Πίνακας περιεχομένων
Χορηγός
Βιβλιογραφική αναφορά
Γεωργιάδης Γ-Α. «Εντολή και πληρεξουσιότητα πρόληψης για την περίπτωση δικαιοπρακτικής ανικανότητας». Στο: «Πότε Πρέπει να Πεθαίνομε; (ΠΠΠ). Πρακτικά 1ου Διεπιστημονικού Συμποσίου, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, 28-30 Απριλίου 2017. ISBN 978-960-233-288-7». Εκδόσεις Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, αποθετήριο Ολυμπιάς. Δεκέμβριος 2023. Άρθρο Σ71: σσ 10
Ονόματα συντελεστών
Αριθμός σελίδων
Λεπτομέρειες μαθήματος
Συλλογές
item.page.endorsement
item.page.review
item.page.supplemented
item.page.referenced
Άδεια Creative Commons
Άδεια χρήσης της εγγραφής: Attribution-NonCommercial-NoDerivs 3.0 United States