Patchy disturbance favours longer dispersal distance
Φόρτωση...
Ημερομηνία
Συγγραφείς
Kallimanis, A. S.
Kunin, W. E.
Halley, J. M.
Sgardelis, S. P.
Τίτλος Εφημερίδας
Περιοδικό ISSN
Τίτλος τόμου
Εκδότης
Περίληψη
Τύπος
Είδος δημοσίευσης σε συνέδριο
Είδος περιοδικού
peer reviewed
Είδος εκπαιδευτικού υλικού
Όνομα συνεδρίου
Όνομα περιοδικού
Evolutionary Ecology Research
Όνομα βιβλίου
Σειρά βιβλίου
Έκδοση βιβλίου
Συμπληρωματικός/δευτερεύων τίτλος
Περιγραφή
Question: How does the spatial pattern of habitat disturbance and availability affect the selection of dispersal distance? Modelling approach: We use ail individual-based simulation model. By looking at the outcome of competition between individuals using different dispersal distances, the model simulates the selection of dispersal distance. Both habitat and disturbance are spatially structured and can range from a purely random pattern, through a fractal to complete aggregation (a solid block). Conclusions: The disturbance regime affects the selection of dispersal distance more strongly than landscape pattern does. Spatial aggregation of disturbance favours the selection of longer dispersal distances. Lower habitat availability favours shorter dispersal distances. When disturbance is not highly autocorrelated, aggregation of suitable habitat favours shorter dispersal distances.
Περιγραφή
Λέξεις-κλειδιά
fractals, population model, simulations, spatial autocorrelation, reduced dispersal, seed dispersal, evolution, landscapes, model, size, environments, populations, extinction, patterns
Θεματική κατηγορία
Παραπομπή
Σύνδεσμος
<Go to ISI>://000236727600010
Γλώσσα
en
Εκδίδον τμήμα/τομέας
Όνομα επιβλέποντος
Εξεταστική επιτροπή
Γενική Περιγραφή / Σχόλια
Ίδρυμα και Σχολή/Τμήμα του υποβάλλοντος
Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Σχολή Επιστημών και Τεχνολογιών. Τμήμα Βιολογικών Εφαρμογών και Τεχνολογιών