Το παιχνίδι στην προσχολική ηλικία
Φόρτωση...
Ημερομηνία
Συγγραφείς
Αλεβίζου, Δήμητρα
Καραμπά, Μιχαέλα
Παπουτσάκη, Παρασκευή
Τζιάλλα, Λεμονιά - Ευαγγελία
Τίτλος Εφημερίδας
Περιοδικό ISSN
Τίτλος τόμου
Εκδότης
Τ.Ε.Ι. Ηπείρου, Σχολή Επαγγελμάτων Υγείας και Πρόνοιας, Τμήμα Προσχολικής Αγωγής
Περίληψη
Τύπος
Είδος δημοσίευσης σε συνέδριο
Είδος περιοδικού
Είδος εκπαιδευτικού υλικού
Όνομα συνεδρίου
Όνομα περιοδικού
Όνομα βιβλίου
Σειρά βιβλίου
Έκδοση βιβλίου
Συμπληρωματικός/δευτερεύων τίτλος
Περιγραφή
Η πτυχιακή μας αναφέρεται γύρω από ένα σημαντικό θέμα για το παιδί, το παιχνίδι. Οι ειδικοί καταλήγουν σε 2 βασικά χαρακτηριστικά για τον ορισμό του παιχνιδιού, στη σύνδεσή του με την ευχαρίστηση και στην απόλαυση καθώς και στην ανεξαρτησία του από συγκεκριμένους σκοπούς
Το παιχνίδι υπήρχε πάντα, μπορεί να διαφέρουν οι τρόποι έκφρασης αλλά μένει πάντα το ίδιο από εποχή σε εποχή. Οι φιλόσοφοι και οι ψυχολόγοι μπορεί να υιοθετούν διαφορετικές θεωρίες για το παιχνίδι αλλά όλοι συμφωνούν στο πόσο ισχυρό μέσο είναι. Επιπροσθέτως, το παιχνίδι είναι παιδαγωγικά ωφέλιμο διότι μέσα από αυτό το παιδί μαθαίνει καλύτερα το χαρακτήρα του καθώς και τη συνεργασία με άλλα άτομα .Στη συνέχεια θα δείτε τα είδη των παιχνιδιών προσαρμοσμένα στις κατάλληλες ηλικίες από τα πρώτα χρόνια της ζωής. Ο Piaget και ο Vygotsky θεωρούν ότι είναι καθήκον του δασκάλου να δημιουργεί στο μάθημα μία ατμόσφαιρα παιχνιδιού.
Ακόμη βλέπουμε τα είδη και τις μορφές του παιχνιδιού και πώς κάθε είδος βοηθάει στην ολόπλευρη ανάπτυξη το παιδιού αλλά και εξασκεί τις διαφορετικές πτυχές της ανάπτυξής του και αναπτύσσει τις δεξιότητες επικοινωνίας. Επιπλέον παρατηρείται η σύνδεση ελεύθερου χρόνου και παιχνιδιού.
Όσον αφορά την αξιολόγηση του παιχνιδιού βοηθά στην καταγραφή και παρατήρηση συμπεριφορών, δυνατοτήτων και αδυναμιών, καθώς αποτελεί και μέσο διασφάλισης της ποιότητας της εκπαίδευσης. Στα σημαντικά είδη ανήκει και το θεατρικό παιχνίδι καθώς επιτρέπει στα παιδιά να εκφραστούν, να ανακαλύψουν συναισθήματα αλλά και να έρθουν σε επαφή με τον πολιτισμό και την τέχνη.
Οι μορφές του παιχνιδιού εκδηλώνονται με διάφορους τρόπους, είτε ατομικά είτε ομαδικά. Το παιχνίδι ως δραστηριότητα στην προσχολική ηλικία αναγνωρίζεται ως φυσική ανάγκη του παιδιού και αποβλέπει στην ικανοποίηση των αναγκών του. Έπειτα έρχονται τα χρόνια του νηπιαγωγείου, όπου εκεί εντάσσεται πιο δυναμικά και γίνεται αντιληπτός ο όρος του. Υπάρχει το θέμα της σύγκρισης παλιών παιχνιδιών με καινούργιων ψηφιακών και αναγράφονται τα είδη των εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων. Τέλος καταγράφονται τα θετικά και αρνητικά του παιχνιδιού την ώρα του διαλείμματος.
Συμπερασματικά το παιχνίδι είναι το καλύτερο επίτευγμα «εφεύρεσης» για τη ζωή και την εξέλιξη του παιδιού από την ημέρα που γεννιέται μέχρι την ολοκληρωτική του ανάπτυξη.
Our thesis deals with play, a subject of high importance to the child. The difficulty in defining play stems from the very inconsistency of the concept, as the game involves various acts, forms and manifestations. Despite all the discrepancies of experts, they seem to converge on two key features, its connection to pleasure and enjoyment as well as its independence from specific purposes. However, for preschool children, the definition of the International Children's Organization is set out. The game always existed, the modes of expression may differ, but it always remains the same throughout time. Each theory adopts a different aspect and function differently, but they all contribute to how powerful a child's play is. Playing also functions as a natural teaching method for the child to love learning. In addition, the game is pedagogically beneficial because through this a child learns better about his character as well as cooperating with others rather than playing on his own. Further on, the kinds of play adapted to the appropriate ages from the early years of life will be demonstrated. The development approach of Piaget and Vygotsky is contradictory. They have different approaches but in the end they conclude that it is the task of the teacher to create a playful atmosphere in the lesson. Additionally, the types and styles of the play are explained, as well as how each type helps the child's full development but also exerts the different aspects of his development. Montessori's theory speaks of free play. Moreover, there is a free time and play connection. Playing develops communication skills as it contributes to social interaction and empathy. It also helps record and observe behaviors, abilities and weaknesses, as it is also a means of ensuring the quality of education. Important types of play also include the theatrical play as it allows children to develop all groups of skills, express themselves, discover feelings and come into contact with culture and art. The forms of the game are manifested in various ways, either individually or in groups. Play as an activity in pre-school age is recognized as the natural need of the child and aims to meet his or her needs. Then come the years of kindergarten, where it is more dynamic and the term becomes clearer. There is the issue of comparing old games with new digital ones and the types of educational activities are listed. In conclusion, the game is the best "invention" achievement for the life and development of the child from the day he is born to his growth.
Our thesis deals with play, a subject of high importance to the child. The difficulty in defining play stems from the very inconsistency of the concept, as the game involves various acts, forms and manifestations. Despite all the discrepancies of experts, they seem to converge on two key features, its connection to pleasure and enjoyment as well as its independence from specific purposes. However, for preschool children, the definition of the International Children's Organization is set out. The game always existed, the modes of expression may differ, but it always remains the same throughout time. Each theory adopts a different aspect and function differently, but they all contribute to how powerful a child's play is. Playing also functions as a natural teaching method for the child to love learning. In addition, the game is pedagogically beneficial because through this a child learns better about his character as well as cooperating with others rather than playing on his own. Further on, the kinds of play adapted to the appropriate ages from the early years of life will be demonstrated. The development approach of Piaget and Vygotsky is contradictory. They have different approaches but in the end they conclude that it is the task of the teacher to create a playful atmosphere in the lesson. Additionally, the types and styles of the play are explained, as well as how each type helps the child's full development but also exerts the different aspects of his development. Montessori's theory speaks of free play. Moreover, there is a free time and play connection. Playing develops communication skills as it contributes to social interaction and empathy. It also helps record and observe behaviors, abilities and weaknesses, as it is also a means of ensuring the quality of education. Important types of play also include the theatrical play as it allows children to develop all groups of skills, express themselves, discover feelings and come into contact with culture and art. The forms of the game are manifested in various ways, either individually or in groups. Play as an activity in pre-school age is recognized as the natural need of the child and aims to meet his or her needs. Then come the years of kindergarten, where it is more dynamic and the term becomes clearer. There is the issue of comparing old games with new digital ones and the types of educational activities are listed. In conclusion, the game is the best "invention" achievement for the life and development of the child from the day he is born to his growth.
Περιγραφή
Λέξεις-κλειδιά
Παιχνίδι, Παιδί, Play, Child, Παιδαγωγός
Θεματική κατηγορία
Προσχολική αγωγή
Παραπομπή
Σύνδεσμος
Γλώσσα
el
Εκδίδον τμήμα/τομέας
Τ.Ε.Ι. Ηπείρου, Σχολή Επαγγελμάτων Υγείας και Πρόνοιας, Τμήμα Προσχολικής Αγωγής
Όνομα επιβλέποντος
Παππά, Αικατερίνη
Εξεταστική επιτροπή
Νούσια, Αλεξάνδρα
Κανέλλου, Νικολίτσα
Κανέλλου, Νικολίτσα
Γενική Περιγραφή / Σχόλια
Ίδρυμα και Σχολή/Τμήμα του υποβάλλοντος
Τ.Ε.Ι. Ηπείρου
Πίνακας περιεχομένων
Χορηγός
Βιβλιογραφική αναφορά
Αλεβίζου, Δ., κ.ά., 2018. Το παιχνίδι στην προσχολική ηλικία. Πτυχιακή εργασία. Ιωάννινα: Τ.Ε.Ι Ηπείρου. Σχολή Επαγγελμάτων Υγείας & Πρόνοιας. Τμήμα Προσχολικής Αγωγής.
Ονόματα συντελεστών
Αριθμός σελίδων
87
Λεπτομέρειες μαθήματος
item.page.endorsement
item.page.review
item.page.supplemented
item.page.referenced
Άδεια Creative Commons
Άδεια χρήσης της εγγραφής: Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Ελλάδα