Θάνατοι αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων: Μύθοι και πραγματικότητες

Φόρτωση...
Μικρογραφία εικόνας

Ημερομηνία

Συγγραφείς

Καραμπατζάκη, Ελένη
Karabatzaki, Eleni

Τίτλος Εφημερίδας

Περιοδικό ISSN

Τίτλος τόμου

Εκδότης

Περίληψη

Τύπος

Είδος δημοσίευσης σε συνέδριο

full paper

Είδος περιοδικού

Είδος εκπαιδευτικού υλικού

Όνομα συνεδρίου

1o Διεπιστημονικό Συμπόσιο "Πότε Πρέπει να Πεθαίνομε;"

Όνομα περιοδικού

Όνομα βιβλίου

Σειρά βιβλίου

Έκδοση βιβλίου

Συμπληρωματικός/δευτερεύων τίτλος

Περιγραφή

Σκοπός της ανακοίνωσης είναι μια προσπάθεια αποτίμησης ορισμένων ανεκδοτολογικών, δοξογραφικών και βιογραφικών μαρτυριών σε αρχαίες πηγές σχετικά με τον τρόπο της ‘εξόδου’ γνωστών φιλοσόφων σε συνάφεια προς την γενικότερη φιλοσοφία τους. Με κορωνίδα την εμβληματική αναχώρηση του Σωκράτη – αυτοκτονία ουσιαστικά κατά τον Νίτσε – από τις ελεγχόμενες βέβαια ως προς την αξιοπιστία τους πηγές προκύπτει ότι ένας ικανός αριθμός φιλοσόφων πραγματοποίησαν μια "εύλογον εξαγωγν" κατά τη στωική ορολογία σε μεγάλη ηλικία και ενόψει του κινδύνου απώλειας της πνευματικής υγείας σηματοδοτώντας έτσι το φιλοσοφικώς αποδημείν. Συνάφεια προς την κοσμοθεωρία τους παρουσιάζουν οι περιπτώσεις τού κυνικά ανατρεπτικού θανάτου του Διογένη του Σινωπέα και η θεατρικά πραγματοποιημένη αυτοπυρπόληση του Βίωνα του Βορυσθενίτη, καθώς και πολλών Στωικών. Ωστόσο υπάρχουν και οι περιπτώσεις σπουδαίων μορφών της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας (Εμπεδοκλής, Ηράκλειτος, Πλάτων), των οποίων οι μαρτυρίες για τον τρόπο θανάτου τους ενέχει απαξιωτικά στοιχεία, τα οποία συνδέονται είτε με τη φιλοσοφία ή περισσότερο με τον χαρακτήρα των συγκεκριμένων στοχαστών.
The purpose of this paper is an attempt to evaluate the anecdotal, doxographic and biographical testimonies in ancient sources regarding the way of death (the final exit) of well-known philosophers in relation to their general philosophy. Crowned by the emblematic departure of Socrates – essentially suicide according to Nietzsche – it follows from the reliable sources that a sufficient number of philosophers made a "reasonable departure", in Stoic terminology, in old age and in view of the risk of losing their mental health, thus signaling the philosophical exodus. The cases of the cynically subversive death of Diogenes of Sinope and the theatrical self-immolation of Bion of Borysthenites show relevance to their worldview. However, there are also cases of great figures of ancient Greek philosophy (Empedokles, Heraclitus, Plato), whose manner of death involves disparaging elements connected either to philosophy or more to the character of the specific thinkers.

Περιγραφή

Λέξεις-κλειδιά

εύλογος εξαγωγή, θάνατοι φιλοσόφων, θάνατος αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων, θεωρία και πράξη θανάτου, θάνατος και διδασκαλία θανάτου

Θεματική κατηγορία

Παραπομπή

Σύνδεσμος

Γλώσσα

el

Εκδίδον τμήμα/τομέας

Όνομα επιβλέποντος

Εξεταστική επιτροπή

Γενική Περιγραφή / Σχόλια

Ίδρυμα και Σχολή/Τμήμα του υποβάλλοντος

Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων

Πίνακας περιεχομένων

Χορηγός

Βιβλιογραφική αναφορά

Καραμπατζάκη Ε. «Θάνατοι αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων: Μύθοι και πραγματικότητες». Στο: «Πότε Πρέπει να Πεθαίνομε; (ΠΠΠ). Πρακτικά 1ου Διεπιστημονικού Συμποσίου, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, 28-30 Απριλίου 2017. ISBN 978-960-233-288-7». Εκδόσεις Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, αποθετήριο Ολυμπιάς. Δεκέμβριος 2023. Άρθρο Σ53: σς 6. https://olympias.lib.uoi.gr/jspui/handle/123456789/33227 & http://dx.doi.org/10.26268/heal.uoi.12982

Ονόματα συντελεστών

Αριθμός σελίδων

Λεπτομέρειες μαθήματος

item.page.endorsement

item.page.review

item.page.supplemented

item.page.referenced

Άδεια Creative Commons

Άδεια χρήσης της εγγραφής: Attribution-NonCommercial-NoDerivs 3.0 United States