Η ψυχαναλυτική προσέγγιση του καλλιτέχνη και του έργου τέχνης στον Sigmund Freud
Φόρτωση...
Ημερομηνία
Συγγραφείς
Μπέλλου, Βανέσα
Bellou, Vanesa
Τίτλος Εφημερίδας
Περιοδικό ISSN
Τίτλος τόμου
Εκδότης
Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Φιλοσοφική Σχολή. Τμήμα Φιλοσοφίας
Περίληψη
Τύπος
Είδος δημοσίευσης σε συνέδριο
Είδος περιοδικού
Είδος εκπαιδευτικού υλικού
Όνομα συνεδρίου
Όνομα περιοδικού
Όνομα βιβλίου
Σειρά βιβλίου
Έκδοση βιβλίου
Συμπληρωματικός/δευτερεύων τίτλος
Περιγραφή
Στην παρούσα εργασία επιχειρείται μια προσέγγιση της ψυχαναλυτικής θεωρίας του
Sigmund Freud για τον καλλιτέχνη και τα δημιουργήματά του. Έτσι γίνεται ενδελεχής
αναφορά στις έννοιες της θεωρίας του για να δείξουμε πώς ερμηνεύει τη συγκρότηση
μιας καλλιτεχνικής προσωπικότητας και, συνάμα, πώς αναλύονται οι πηγές της
έμπνευσής του καθώς και οι παράγοντες που τον ωθούν στη δημιουργία ενός έργου
τέχνης. Βάση αυτής της προσέγγισης αποτελούν δύο σημαντικές πραγματείες του για
δύο πολύ σπουδαίους καλλιτέχνες της Αναγέννησης, τον Leonardo da Vinci και τον
Michelangelo. Συγκεκριμένα, στην πρώτη πραγματεία Μια παιδική ανάμνηση του
Λεονάρντο ντα Βίντσι, ο Freud παρουσιάζει την προσωπικότητα του Leonardo από
ψυχαναλυτική σκοπιά στηριζόμενος σε μια παιδική ανάμνηση του καλλιτέχνη.
Παράλληλα εστιάζει στην παιδική του ηλικία, στα καθοριστικά γεγονότα αυτής και
στη σημασία τους για τη μετέπειτα ζωή του, αλλά και το έργο του. Επίσης, αναλύει
δύο διάσημα έργα τέχνης του Leonardo, τη Μόνα Λίζα και την Αγία Άννα. Στη δεύτερη
πραγματεία, Ο Μωυσής του Μιχαήλ Άγγελου, ο Freud προβαίνει σε μια εκτενή
περιγραφή του αγάλματος του Μωυσή και αναλύει όλα όσα επιθυμούσε να αναδείξει
ο Michelangelo μ’ αυτό το έργο του. Δύο πραγματείες με δύο διαφορετικές
προσεγγίσεις, οι οποίες όμως αναδεικνύουν τις ψυχικές διεργασίες μιας καλλιτεχνικής
ψυχής, αλλά και τι μπορεί να κρύβεται σε ένα έργο τέχνης. Τέλος, ανακατασκευάζονται
και λαμβάνονται υπόψη και οι κριτικές, που δέχτηκε ο Freud, για τη θεώρησή του για
τους συγκεκριμένους καλλιτέχνες, αλλά και γενικότερα για τις απόψεις του περί
τέχνης.
In this paper, there has been attempted to approach Sigmund Freud’s psychoanalytic theory regarding the artist and his own artefacts. Thus, there will be under thorough consideration the concepts of Sigmund Freud’s theory with the target to demonstrate the way he interprets the constitution of an artistic personality and, at the same time, 5 the way the sources of the artist’s inspiration as well as the factors intriguing him to create an artefact are to be analyzed. The basis of this approach is constituted by his two significant treatises concerning two important actors of Renaissance, that is Leonardo da Vinci and Michelangelo. More specifically, in the first treatise A memory of Leonardo da Vinci’s childhood, Freud presents Leonardo’s personality from a psychoanalytic perspective while being based upon a memory of the artist’s childhood. In the meantime, he focuses on his childhood, its decisive facts and their meanings for his later life. Furthermore, he analyzes two famous artefacts by Leonardo, that is Mona Lisa and Saint Anne. In his second treatise, Moses by Michelangelo, Freud provides a lengthy description of Moses’ sculpture and analyzes everything Michelangelo desired to show through this artefact of his own. Two treatises of two different approaches, which nevertheless underline both the psychic transactions of an artistic soul and what may be hidden in an artifact as well. Finally, there are reconstructed and considered the criticisms against Freud’ s theory concerning these specific artists and his overall views concerning art.
In this paper, there has been attempted to approach Sigmund Freud’s psychoanalytic theory regarding the artist and his own artefacts. Thus, there will be under thorough consideration the concepts of Sigmund Freud’s theory with the target to demonstrate the way he interprets the constitution of an artistic personality and, at the same time, 5 the way the sources of the artist’s inspiration as well as the factors intriguing him to create an artefact are to be analyzed. The basis of this approach is constituted by his two significant treatises concerning two important actors of Renaissance, that is Leonardo da Vinci and Michelangelo. More specifically, in the first treatise A memory of Leonardo da Vinci’s childhood, Freud presents Leonardo’s personality from a psychoanalytic perspective while being based upon a memory of the artist’s childhood. In the meantime, he focuses on his childhood, its decisive facts and their meanings for his later life. Furthermore, he analyzes two famous artefacts by Leonardo, that is Mona Lisa and Saint Anne. In his second treatise, Moses by Michelangelo, Freud provides a lengthy description of Moses’ sculpture and analyzes everything Michelangelo desired to show through this artefact of his own. Two treatises of two different approaches, which nevertheless underline both the psychic transactions of an artistic soul and what may be hidden in an artifact as well. Finally, there are reconstructed and considered the criticisms against Freud’ s theory concerning these specific artists and his overall views concerning art.
Περιγραφή
Λέξεις-κλειδιά
Ψυχανάλυση και τέχνη, Psychoanalysis and art, Φαντασίωση, Μετουσίωση, Τέχνη, Όνειρο, Αυτό, Libido, Fantasy, Sublimation, Art, Dream, Id
Θεματική κατηγορία
Παραπομπή
Σύνδεσμος
Γλώσσα
el
Εκδίδον τμήμα/τομέας
Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Φιλοσοφική Σχολή. Τμήμα Φιλοσοφίας
Όνομα επιβλέποντος
Ράντης, Κωνσταντίνος
Εξεταστική επιτροπή
Χρηστάκος, Ιωάννης
Μαρκουλάτος, Ιορδάνης
Ράντης, Κωνσταντίνος
Μαρκουλάτος, Ιορδάνης
Ράντης, Κωνσταντίνος
Γενική Περιγραφή / Σχόλια
Ίδρυμα και Σχολή/Τμήμα του υποβάλλοντος
Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Φιλοσοφική Σχολή
Πίνακας περιεχομένων
Χορηγός
Βιβλιογραφική αναφορά
Ονόματα συντελεστών
Αριθμός σελίδων
57
Λεπτομέρειες μαθήματος
item.page.endorsement
item.page.review
item.page.supplemented
item.page.referenced
Άδεια Creative Commons
Άδεια χρήσης της εγγραφής: Attribution-NonCommercial-NoDerivs 3.0 United States