Επισημάνσεις για την αριστοτελική θεωρία της μνήμης

Φόρτωση...
Μικρογραφία εικόνας

Ημερομηνία

Συγγραφείς

Ταμπάκης, Χάρης

Τίτλος Εφημερίδας

Περιοδικό ISSN

Τίτλος τόμου

Εκδότης

Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Φιλοσοφική Σχολή. Τμήμα Φιλοσοφίας, Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας

Περίληψη

Τύπος

Είδος δημοσίευσης σε συνέδριο

Είδος περιοδικού

peer-reviewed

Είδος εκπαιδευτικού υλικού

Όνομα συνεδρίου

Όνομα περιοδικού

Δωδώνη: Μέρος Τρίτο: επιστημονική επετηρίδα του Τμήματος Φιλοσοφίας, Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων; Τόμ. 38 (2016-2017)

Όνομα βιβλίου

Σειρά βιβλίου

Έκδοση βιβλίου

Συμπληρωματικός/δευτερεύων τίτλος

Περιγραφή

How should we define memory and which should be its differentia specifica? Furthermore, on which part of the soul is the mnemonic function based and how exactly should we explain the mnemonic paradox? Trying to examine these questions anew, we are focusing on the 1st chapter of the brief essay On memory and recollection, following Aristotle’s systematic advances and consequent efforts to define the mnemonic phenomenon. Starting from the preliminary definition (DM, 1. 449b 24-25), we trace the contents of the mnemonic acts and their essential connection with the «sense of time», understood as the perception of the fundamental structure of time, springing from the general act of perception. Concerning the question about the origin of memory, Aristotle answers it by pointing the necessity of phantasia for memory as well as for thought. A product of phantasia is the phantasma (representation) which affects the central apparatus of perception (primary sensory part), also responsible for the perception of time. Concluding to the final definition of memory we suggest an interpretation that doesn’t focus on the “possession”, or the “preservation” of the phantasma, but advances its disposal in a certain way, a modality that allows it to act as an image of something absent. This modality requires a special psychic consideration, which activates the original temporal characters of the phantasma — an innovating position that constitutes a remarkable answer to the mnemonic paradox.

Περιγραφή

Λέξεις-κλειδιά

Αριστοτελική φιλοσοφία, Μνήμη και ανάμνηση, Μνήμη και φαντασία, Φυσική φιλοσοφία

Θεματική κατηγορία

Αριστοτέλης ο Σταγειρίτης (384-322). Μικρά Φυσικά, Αριστοτέλης ο Σταγειρίτης (384-322). Περί μνήμης, Αριστοτέλης ο Σταγειρίτης, 384-322--Ερμηνεία και κριτική

Παραπομπή

Σύνδεσμος

Γλώσσα

el

Εκδίδον τμήμα/τομέας

Όνομα επιβλέποντος

Εξεταστική επιτροπή

Γενική Περιγραφή / Σχόλια

σ.[191]-224
Περίληψη στα αγγλικά

Ίδρυμα και Σχολή/Τμήμα του υποβάλλοντος

Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Βιβλιοθήκη και Κέντρο Πληροφόρησης

Πίνακας περιεχομένων

Χορηγός

Βιβλιογραφική αναφορά

Βιβλιογραφία: σ. 220-224
Περιλαμβάνει βιβλιογραφικές παραπομπές

Ονόματα συντελεστών

Αριθμός σελίδων

Λεπτομέρειες μαθήματος

item.page.endorsement

item.page.review

item.page.supplemented

item.page.referenced

Άδεια Creative Commons

Άδεια χρήσης της εγγραφής: Attribution-NonCommercial-NoDerivs 3.0 United States